روستای چمژاب

روستا کودکیم
کو آن رودهای پرآبت
که نام زیبایت برگرفته شده از آن است

چمژاب

چه شد آن خانه های کاهگلی،

که سرمست می کرد بوی کاهگل هایت
هنگام باران ، مرا
باغ های سرسبزت چه شد،
کجاست آن کوچه باغ های دل انگیزت
چرا دیگر شنیده نمی شود،
هیاهوی مستانه کوکانت
کوچه باغ چه ملال انگیز است ، اکنون.
صدای زنگوله گوسفندانت را نمی شنوم
دیگر به چرا نمی روند؟
روستای زیبای من!
چه بر سرت آمده
چرا خورشیدت دیگر تو کاسه آب نمی نشیند؟
کجا رفتند جوانان پرشورت ؟
سر تپه دیگر دنبال توپ نمی دوند .
چه شد آن جویبار زیبایت،
که چون ماری از دل کویر می خزید .
کجا رفتند دختران شاد،
که شوخی کنان کنار جویبارت،
سیم بر دیگ می ساییدند
بو کن !
دیگر بوی گوگرد نمی آید،

+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم دی ۱۳۹۵ساعت 0:36 توسط قباد اولاد |